ผมเคยเป็นหัวหน้าที่ลูกน้องบอกว่า “ห่วย”

ผมเคยเป็น “คนเก่งงาน” แบบที่องค์กรชอบเลื่อนขึ้นเป็นหัวหน้า เรียนได้เกรดเฉลี่ย 4.00 ทำงานจนได้รางวัลพนักงานดีเด่น แล้ววันหนึ่งก็ได้ดูแลทีมของตัวเอง

แต่ความเก่งงานไม่ได้ช่วยเรื่องคนเลย ผมลาออกจากงานที่ต้องดูแลทีมมาแล้ว 3 ครั้ง

ครั้งแรก ไม่เคยมีใครบอกผมว่าเป็นหัวหน้าต้องทำอย่างไร ผมให้ฟีดแบ็กไม่เป็น มอบหมายงานไม่ได้ สุดท้ายก็ดึงงานกลับมาทำเองทั้งหมด จนแบกไม่ไหวและลาออก

ครั้งที่สาม ผมเครียดและอึดอัดจนหาทางออกไม่เจอ เลยเลือกหนีไปทำธุรกิจของตัวเอง เพราะคิดว่าตัวเองไม่เก่งเรื่องคน แต่ก็หนีไม่พ้น เพราะธุรกิจของตัวเองก็ต้องบริหารคนเหมือนกัน

ตลอดทางนั้นผมไม่ได้อยู่เฉย ผมอ่านหนังสือ เข้าคอร์สพัฒนาผู้นำมาหลายคอร์ส รู้ทฤษฎีมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ทุกครั้งที่ กลัว โกรธ หรือหงุดหงิด ทฤษฎีที่เรียนมาก็ใช้ไม่ออกเลยสักข้อ

ถึงตรงนั้นผมรู้ว่า หนีไม่ได้แล้ว และเริ่มเรียนรู้การพัฒนาตนเอง ทั้ง Satir นั่งวิปัสสนา พอได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ผมเริ่มเห็นว่าสิ่งที่ขาดไม่ใช่ความรู้เรื่องการบริหารคน แต่คือการรู้จักตัวเอง ผมเลยหันหน้ามาคุยกับความกลัวของตัวเอง ผมเรียนจิตวิทยา โค้ชชิ่ง NLP และอีกหลายศาสตร์ ลองผิดลองถูกอยู่หลายปี เพื่อรู้จักตัวเองจริงๆ จนเห็นว่าเมื่อเข้าใจและยอมรับตัวเองได้ ผมก็เข้าใจลูกน้องได้ ตัดสินใจชัดขึ้น และให้ฟีดแบ็กได้โดยไม่รู้สึกผิด

ทั้งหมดนี้ตกผลึกออกมาเป็น SELF Leadership Loop

ปลายทางของ SELF คือ Flow - หัวหน้านำในแบบของตัวเองได้โดยไม่ฝืน และทีมก็มีอิสระที่จะเป็นตัวเองในการทำงาน

วันนี้ผมใช้ SELF พัฒนาหัวหน้างานในองค์กร เพื่อให้พวกเขาไม่ต้องลาออก 3 ครั้ง กว่าจะเจอทางแบบที่ผมเคยเป็น